باز هم به بیراهه می رویم! محدودیت چاره ی کار نیست؛ فضا را باز کنیم!

باز هم به بیراهه می رویم!

محدودیت چاره ی کار نیست؛ فضا را باز کنیم!

رویدادهای چند روز اخیر برخی از شهرهای میهن، گذشته از اینکه موجبات خرسندی دشمنان قسم خورده ی نظام و ملت سرافراز ایران را فراهم آورده و آنان را به تکاپو وادار نموده است اما واقعیت غیرقابل انکار آن است که بیشتر آن اتفاقات اجتماعی، ریشه در بستر "فرهنگ" دارد که بدون توجه به آن شاید نتوانیم به کنکاش در اصل ماجرا پرداخته و نسبت به حل آن اقدام نماییم.

حتی اگر بهانه ی شروع اعتراضات "مسائل اقتصادی" باشد ادامه ی روند امور و منحرف شدن از اصل موضوع "ضعف های فرهنگی" ما را به روشنی آشکار ساخت و ما نمی توانیم همه ی خشونت های کور روزهای گذشته را به خارج از مرزها متصل نموده و خوشبینانه از خویش سلب مسوولیت نماییم.

اگر این واقعیت را بپذیریم به خوبی در می یابیم که ایجاد محدودیت ارتباطی و اطلاع رسانی نه تنها دردی را دوا نمی کند بلکه خود مشکل ساز است! وقتی دشمن با تمام توان کوشش خود را به تهاجم فرهنگی و رسوخ در این عرصه معطوف نموده و در این راه سرمایه گذاری کرده است عدم توجه ما به این حوزه غفلت از اصل ماجرا و مشغول شدن به فرعیات است!

تردیدی نیست که ملت سرفراز ایران از این بزنگاه تاریخی نیز سرافراز بیرون آمده و با فروکش کردن غبارها بدون آنکه راحت و آسوده همه چیز را به دشمن خارجی متصل نموده و از انجام وظیفه ی خود طفره رویم فرصت بیشتری دست خواهد داد تا به واکاوی این اتفاق نامیمون بپردازیم و جهت جلوگیری از رویدادهایی اینچنین چاره اندیشی نماییم ولی آنچه در حال حاضر پراختن به آن ضروری است تصمیم محدود نمودن امکانات اطلاع رسانی است که لازم است در بوته ی نقد قرار گرفته و جوانب آن از سوی صاحب نظران مورد دقت و بررسی قرار گیرد.

از همان ابتدای شروع ماجرا مطالب ارزشمندی از صاحب نظران، قلم بدستان، سیاستمداران و افراد دلسوز منتشر می شد که بی گمان در تعدیل حرکات و تزریق آرامش به جامعه نقشی اساسی داشت و در این میان بهتر آن بود به جای ایجاد محدودیت در ارتباطات در فراخوانی عمومی از همه ی رهبران فکری اجتماع شامل: دانشجویان، استادان، معلمین، روحانیون، مراجع، اندیشمندان و روزنامه نگاران استمداد طلبیده و حتی با واگذاری اینترنت پرسرعت و رایگان به این قشر و بسیج آنان در فضای مجازی راه بر نفوذ شایعات و گمانه زنی های غیرکارشناسانه و احساسی بسته می شد!

همه می دانیم و باید بدانیم همانطور که اغتشاش و خشونت، ناامنی و برهم زدن نظم اجتماع در حل مشکلات معیشتی موجود کارساز نخواهد بود برای عبور از وضعیت موجود نیز تحدید رسانه ای و تهدید امنینی راه به جایی نخواهد برد!

ما همه در یک کشتی نشسته و بخواهیم و نخواهیم سرنوشتمان به یکدیگر گره خورده است و در اقیانوس متلاطم منطقه ی خاورمیانه افتخار داریم که کشوری باثبات و مقتدر هستیم؛ بیایید قدر این ثبات و آرامش را بدانیم و برای حل مشکلات، همدلی، همکاری، محبت و دوستی را سرلوحه اقداماتمان قرار دهیم ...